inkıtâ


inkıtâ
(A.)
[ عﺎﻄﻘﻥا ]
kesilme, kesintiye uğrama.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • inkıta — is., esk., Ar. inḳiṭāˁ Kesilme, kesinti Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller inkıtaya uğramak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İNKITA' — Tükenme. Kesilme. Arkası gelmeme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • inkıta — kesilme; kesinti; ara verme …   Hukuk Sözlüğü

  • İNKITÂ-İ TAMS — (Kadın) âdetten kesilme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • kesinti — is. 1) Kesilen parça, kırpıntı 2) Bir işin bir süre için durması, inkıta, fasıla İşimiz hiçbir kesintiye uğramadan yürüyor. 3) ekon. Ödenen bir paradan herhangi bir sebeple kesilen bölüm Bu ücretin hiçbir kesintisi yoktur. Atasözü, Deyim ve… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • dücâce — (A.) [ ﻪﺝﺎﺝد ] tavuk. ♦ düçar ı inkıtâ olmak kesintiye uğramak …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • MÜNKATI' — (Kat . dan) İnkıta eden, kesilmiş, kesilen. Aralıklı ve son bulan. * Arada bağ kalmıyan, ayrılmış. * Herkesten ayrılıp bir kişiye bağlı kalan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • VİCDANİYYAT — Vicdanlılıklar. Vicdana ait hususiyetler ve hisler.(İ lem eyyühel aziz! Hayrat ve hasenatın hayatı niyet iledir. Fesadı da ucb, riyâ ve gösteriş iledir. Ve fıtri olarak vicdanda şuur ile bizzat hissedilen vicdaniyatın esası, ikinci bir şuur ve… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İBTİTA' — Kesilme, inkıta …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük